Film şeridi Şiiri - Dağlar Özügüç

Eşiğinden içeri girmediğin evin derdini bilemezsin
Huzura giden o badireli yolda
Ödenen bedelleri bir bakışta göremezsin
Herkesin haklı olmak istediği bir çağda
Adil olup kolayca bedel ödetemezsin
Zaten vicdan yüksek sesle konuşamaz oldu
Sadece fısıldayabiliyor oda naif yüreklere
Duyan kalmadı ki bağırsak ne olur?
Duygular derinleşmemiş
Sevdaların muhasebesi yarım kalmış
İşte böyle bir dünyada yaşıyoruz
Zamanın hafızası hiç unutmuyor
Hatıralar diyerek her an kayıt yapıyor
Gözlerini kapadığında o kayıtlı anlar
Bir film şeridi gibi gözünün önünden geçiyor
Ama yazık ki filmin sonu hep kötü bitiyor