Baktımda ardıma hüzünlerden dağ yapmışım
Erciyes'in doruklarındaymış gibi buz tutmuş duygularım
Her kederi bir kadehe doldurup içerken
Nikotin gibi söndürmüşüm gençliğimi
Şimdi yaşadıklarım yazlık bi sinemada gösterimde
Baş rol oyuncusuyum acıların
Figuranı bile olamadım mutluluğun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




her şiiirin gibi bu da muhteşem olmuş bakalım zamanla daha neler akacak kaleminden gönlümüze...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta