Bi vakit bırakıverir insan aklındaki yükü
Meğer zahmet vermiyormuş rüzgara
Zihninde alev alev yanmış hayallerin külü
O vakit insanın bir mücevher gibi değerli vakti
Anlatıyor, aydınlatıyor konuşturuyor, güldürüyor
Sevinçler gerçek, kahkahalar anlam yüklü
İnsan yüksüz olmuyormuş meğerse
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta