Bu senin için yazdığım son şiir,
Son kez alıyorum kalemi elime.
Ölüyorum ömrüm!
Gözyaşlarımı saklıyamıyorum artık tutamıyorum.
Her gün biraz daha tükeniyorum.
Yanlış anlama dilenci değilim.
Gözlerim seni aradı yine
Bulamadı
Yüreğimse her zaman ki gibi
Sensizliğine ağlıyor
Bulutların yeri gökyüzü değil artık
Hüzün dolu yüzüm sahiplendi alacakaranlığı
Yüzün gülüyor
Benim de yüzüme yansısın tebessümün
Mutluluğu banada tanıt
Bulutların çekilmediği yüreğim
Güneşi görsün artık
Gözlerim parıldasın yıldızlar gibi
İsimleri değiştirdik koca adam
Unuttun mu
Adın hüzün soyadınsa mutsuzluk
Sonunu görmek istercesine
Derin dikkatli bakan gözlerin
Karamsarlığın yerleştiği umutsuz yüzünle
Hey gidi ömür
Ne çabuk geçtin
Acılardan farkedemedim bile hızını
Kimdir yavan geçen gençliğimin sorumlusu
Bilinmez
Ama bir gerçek varki; korkunç
Ben senin için yaşar,
Senin için ölürüm.
Yüreğim seninle çarpar,
Nefesimi seni sevmek için alırım.
Acı dolu mutluluğum;
içime akıttığım gözyaşım;
Size hak veriyorum dalgalar,
Kendinize ait olmayanı istemiyorsunuz.
O yüzden vuruyorsunuz sahile.
Arınıyorsunuz sizi kirleten bilinmyenlerden.
Bende onu atıyorum artık;
Sıyırıyorum bütün hücrelerimden
Mutlumusn şimdi?
İstedğin bumuydu?
Sevmek bumuydu bence?
Bana bu acıyı çektirmek;
Bu kadar kırmak sevindirdimi seni? !
Affetmek istiyorum.
Masumiyetle tanıştın mı?
İşte o ben.
Y a hiç bilmediğin sadakat,
Oda benim tertemiz aşkım.
Öyle memnunum ki üzüntülerimden,
Neredeyse mutsuzluklarımla mutlanır oldum.
Hani yüzüne tükürülecek aşklar var ya,
Benim ki onlardan değil
Senin bilemeyeceğin kadar kıymetli.
Benim aşkım eşsiz mücevher,
Kalbime gömdüğüm muhteşem güzelliğim.
Bittikten sonra kıymetlenen sevgiler gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!