Vahamet hep aynı, kanlı ifrit yakıp yıkıyor.
Hainlere arz yetmiyor, fezalar parselleniyor.
Sataşıyorlar mazlumlara bu ne küstahlık.
Bu dönüşü olmayan kalbe yerleşmiş sapıklık.
Zulüm ve inkarları kulaklarına söz geçirmez.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta