Filistin Şiiri - Sevim Şahin

Filistin,
bir ülke adı değil artık,
bir çocuğun ezberleyemediği alfabe.

Çünkü her harf
bir yıkıntının altında kaldı.
Gökyüzü burada mavi değil,
griye alışmış.
Kuşlar bile
uçarken temkinli,
çünkü bomba sesi
kanat kırıyor.

Bir anne var,
adı Filistin.
Kucağında kefen,
yüreğinde dua.
Evladını toprağa verirken
toprak utanıyor.

Sular susuz,
ekmek yarım,
geceler çok uzun.
Ama en ağır olan
ölüm değil,
unutulmak.
Dünya izliyor,
bazısı sayıyor,
bazısı susuyor.
Oysa bir çocuk ölürken
taraf olmaz zaman,
insan olman yeter.

Filistin,
taştan güçlü değil,
ama sabırdan yapılmış.
Her yıkıntının altından
biz“yaşıyoruz” sesi gelir.

Ve bil ki:
Bir gün barış gelecekse,
o tankla değil,
bir çocuğun elindeki
oyuncakla gelecek.

Filistin düşmez.
Çünkü düşmek için
önce ayakta olmak gerek.
O zaten dizlerinin üstünde
ama hâlâ
insanlığın vicdanında duruyor.

Sevim Şahin
5.1.2026