Dünyanın çile sakızını damağıma yapıştırıp dimağımın almadığı şeylere yöneliyorum bir an
İstanbul, fistan bulmuş genç kız gibi masmavi göğüyle gülüyor bana ama senden mavi değil inan
Bir şişe dur demeye çalışır gibi bu gidişe küfrediyor içimin meydanlarından
Yine de kendimi kendimden uzak hissediyorum kalbim seninle uzak ve benden kocaman
Üzerimde kendime has gümüş tastan paslı paşamla baş başayım
Halis muhlis gök menşeili kara bulutlar memleketlerinden renkli nemler çalıp oynuyor
Sana şiirler okuyacağım, gitme
Güneşler doğacak yalnızlığımdan
sana bir ışık getireceğim
Büyük aydınlığımdan
Sana bir dolu umut getireceğim
Devamını Oku
Güneşler doğacak yalnızlığımdan
sana bir ışık getireceğim
Büyük aydınlığımdan
Sana bir dolu umut getireceğim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta