Fikir afyonudur eşref-i mahlukatın
Hayat denilen bu acı çemberinde
Bilmek sanrısına ulaştırırken
Aynı zamanda maneviyata teşvik eder
Oysa ki benim gibi savrulanlar
Anlamıştır, bu çemberin saklanacak bir köşesinin olmadığını.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta