Beynimin hücrelerinde boğdum
Fikrimin evlatlarını
Çizdiğim yeni gün tabloları
Aslında gün batımıymış
Yedi dağın ardında
Yedi gün batımı sonra sandığım
Vuslata varış sürem
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




farklı ve güzel bir çalışma...tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta