Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Cok hos bir siir severek okudum Kutlarim yureginize saglik***Tam Puan***
Cok hos bir siir severek okudum Kutlarim yureginize saglik***Tam Puan***
'Ne burnunu dik ve ne de eğil
Böyle olan alın, her zaman aktır. '
Çok yerinde, çok doğru telkinler... Herkese niyaz ediyorum bu hassasiyetten... Yine güzeldi... İstisnasız hiçbir şiirniz sapmıyor letafetten... Selam ve saygılarımla...
Hocam, harikulade nasihatler. Özellikle peşin hüküm konusunda çok isabetlisiniz. Kaleminize sağlık. Saygılarımla...
İ.Hakkı Cengiz
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta