Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dalga dalga
gülüşüm olmuştun
gözlerimde
mavinin her tonunda
sen pupa yelken
bebeğimde

öyle bir küçüldün ki
gözlerimin önünde
ufacık
bir nokta bile
senden daha iyi görünürdü
gözlerimin içinde...

rüzgar,
saçında olsun
saçın burnumda...
aynı kokuları soluyalım
üçümüz aynı anda !...

iller benimdi
yollar benimdi
gitmeliyim oralara şimdi
zaman geçerdi...

sesler benimdir

yapraklarda
rüzgarı dinleyesim geldi
sararmış hüzün dolu
köpüren dalgalarda
mavi beyaz
umut dolu denizi...

zamandı,
ömürlü olan..
ölümdü,
zamansız olan...

o yelkovan kuşları mıydı öyle
zamanı kanatlarına alıp uçuran yoksa
o akrep miydi canı sıkılınca arada bir sokan...

Fikret Turhan-Yalova
28 ekim 2017

bunun için
bir ressama ihtiyaç yok
her elem bir çizik bırakınca
her ateş bir is bulaştırınca
her yaş bir fırça atınca
yüz desenlerine kavuşmakta

bu aşkın;
delice eseni sendin
savrulup duranı ben...
bu aşkın;
ateşe vereni sendin
kavrulup kalanı da ben

zaman dediğimiz
neydi ki ?
güneşin,
ölçülemeyen sıcağında
ofluya pufluya kaynıyordu...