harfleri serdim
orta bir yere...
en yakışanları
yan yana gelsin...
bir nefeste söylensin diye...
ki...
Hep..,
Bir sevgilim olurdu..
Bir anlık,
Göz değmesinden...
Bir anlık,
Ses gelmesinden...
gözlerinin içi,
benim için gülüyorsa..,
gönlümün tüm kahkahaları sana...!
sen yeter ki...
hep öyle bak bana...
ışık içimdeydi;
gönlümün farlarında
parmak uçlarımda
sözcüklere dönüyor
beyaz kağıtlarda
kara kara yanıyordu...
görünmeden...
duyulmadan...
aklımın,
içinden geçiyordun
hiç durmadan..!
yalnızlığın karanlığında,
ellerimi uzattım...
ellerin yoktu...!
yüreğinin ışığında
parmaklarını gördüm...
tutamasam da
biz...
bir zamandayız...
sevgiyle...
ve de iyilikle
yaşayıp gitmekteyiz...!
karşılıklı..,
parmaklarımızı kanatır...
kanlarımızı,
birbirimize katar...
kan kardeşliğimizi
ilan ederdik..!
akşamüstleri...
yokluğun sarardı beni...
lambaların ışığından
solgun solgun düşerken
kar taneleri...




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......