Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

İstanbul,
bir yanın martıydı...
bir yanın karabatak...!

İstanbul,
bir yanın yarına uçmak isterdi...

dans; beden'de....
beden; ayna'da oynaşır...
beden; kıvrandıkca....
ruh; olgunlaşır...
ruh; olgunlaşınca...
beden; kelebekleşir...

sözler,
dilimde lal...
sevdan,
ciğerimde al oldu...!

dizeler,

sen;
görülmezdin,
tırtıla döndün...
döne döne
üstüne koza ördün...
güneşi gördün

kar taneleri..,
gökten düşerken
özgürlüğe...
yere değerken
liberalliğe...
erirken de

kökler..
gövdeye uyar...
kimi dikine...kimi enine...
kimi, hem dikine...hem enine...
toprağı sarar...!

yaşam..
öyle bir merdiven
ki...
çıktıkça daralıyor...!

aşk..,

''-merhaba...'';
ben iyiyim...
size bir kötülüğüm olmaz...
siz nasılsınız? ..
demek...

mürekkep..,
hokkadaydı...
kaleme koydum...
yazımda kaldı...!

mürekkep..,

mutluluk,
kanatsız uçmak gibiydi...
beden,
yerde olsa bile...
gönül,
yedikat göklerdeydi!