Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Arı....çiçeklerde...
Yel...değdiklerinde...
Aşk..girdiği gönüllerde...
Ölüm...bedenlerde...kol geziyor...
Ölümün mevsimi yok...
Sen... görmesen de...

Ruh'um...
Bedenimi tanır...
Zira....
O...onun dur...
Bedenim...
Ruh'umu tanır....

Sırt üstü yatıyordum
Rüzgar üzerimden geçiyordu..

Kalktım..yürüdüm..
Rüzgar
Gömleğimin yakalarını..

aşk...
kapımı çalınınca...
gönlüm açılır...
aşk...
ateşi yanınca...
gönlüm gülerdi...

kırmızı karanfiller...
devrimleri anlatırdı...
imdilerde...
ellerde kaldı....

MUMCUlar....

Aşk'ı,
Boyamak istedim...
''Aşk,renklere sığmaz...'' dediler.
Bütün renkleri sürdüm...
Aşk'ın;
Güneş'e döndüğünü gördüm...

aşk;
güneş gibidir,
kıymetini bilene...
güneş;
çiçek gibidir,
görmesini bilene...

aşkım...
senle ben...
aynı gülün renginde...
aynı gülün dikeninde...
aynı yelin esişinde...
beraber değil miydik? ...

bilirdim...
her kaçış..bir varıştı aslında...
ne kadar uzaklarda olsam bedenen...
o kadar içinde olurdum duygularımın beynen...

bilirdim...

bir rüzgar eserdi...
usuldan..usuldan...
esip gelirdi...
uzaktan..uzaktan...

gelip değerdi...