Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Karaydı...
Gökteki bulutlar...
Yalandan yanan ateşlerden...
Yalandan tüten dumanlardan...!

Karaydı..

gök...
uzaklarda
kararmaya başladı...
-gürleyebilir...
-şimşek çakabilir...
-yağmur yağabilir...

zaman mıydı?
zamansızlığa sarılan...
sarılınca kısalan...
kısaldıkça,
uzayan..!

aşk...
öyle bir göz ki...
sen ona bakmadan
o sana bakıyordur
mutlaka...!

mış gibi...miş gibi...
kendinizi zannedin...
olmak istediğiniz gibi...
başınızı hep dik tutun...
dünyayı siz yaratmış gibi...
devamlı gülümseyin...

ölüm...
merminin içindeydi...
ve de...
namlunun ucunda...
patlayacak ışığını
bekliyordu...

Nazım..,
derdi ki...
insan insana
KUL olmamalı...

ALLAH..,

koş...
zaman...zaman...
kal hep...
nefes...nefese...
dinle...
çırpınan yüreğinin sesini...

köprüden,
keçi geçer;
''-inadım inat..'' der...
aşağıya düşer...

köprüden,

Maviler alınırdı....
Erkek olacak diye...
Hayaller yıkılırdı...
Kız olduğu görülünce....
Nadiren de...
Tersi olurdu kimilerinde....