Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

nasıl bir şeydi..
bu ''yaşam..'' dedikleri...
ben isterdim yana-yakıla,
o bakmazdı bile suratma!
bir de bakardım ki..
en ummadığım bir anda,

yıllar mıydı? ..
günleri,
kucak gibi
içinde saklayan...
yoksa..!
günler miydi? ..

senin gözlerinden...
bahar bakışlarından gelirdi...
ılık güneşler...
pembe...beyaz çiçekler...
ve de...dans eden kelebekler....

hadisi şerif,
söz ise...
sünneti seniye,
harekettir...
sözü söyleyen de..
rolü üstlenen de...

saat saati..
gün günü geçiyor,
buna zaman deniyordu...
ses beni..
ışık sesi geçiyor,
buna da hız deniyordu...

İnsan....
Hem kolaydır...
Hem zordur.....
Önce sever...
Sonra da...gider.....

Kalbimde...
Ne vardı ki...
Durmadan çarpıyordu...
Rüzgarlar eserken
Pencereler vuruyordu..
Açık kapıları...

bir...
hoca vardı...
göle...
maya çalardı...
beklerdi...
tutsun diye....

İçim...
Çöller gibi...
Sıcak...susuz...sonsuz...
Suyum...
Pınarlarda...
Kaynamakta...

Hayaller..,
Kurmak istiyorum..
Şairin biri;
''İnsan hayal kurduğu
sürece yaşar...''
Dediği için değil...