Daha dünkü çocuktun,elinde şekerin vardı
Yüzün gülüyordu bana,hüznün bende saklıydı
Sen anlayışla karşılardın söylediklerimi,ben anlatırdım durmadan
Ama gün geldi,zaman geçti
Ben seni birazda senden yana
Seninle olmaktan belkide adeta
Fikir verirken unutttum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta