Yine saplandı kaldı bir noktaya düşünce,
Gözlerim daldı gitti, ölü bir varlık oldum.
Garabet çöktü içe, ben içte figan buldum,
Bu bedene can gelir gülnihal’i görünce..
Oldu gönül bi-çare, dilfigar ta derinden!
Giryan olup akıttı, gözyaşı zerre zerre,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta