Parıldayan yıldızlar, fezanın çiçekleri
Sere serpe süslemiş, kır misali gökleri.
Muazzam büyüklükte olsa da ölçekleri,
Sonsuz kudret sahibi, döndürür felekleri
Güneşin soldurduğu bu utangaç çiçekler,
Yeniden açmak için tekrar geceyi bekler.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta