Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Dün...Bugün...Yarın...idi,
Gün...Yarın...Dün...olacak.

Solmaz sandığın güller,
Elbet bir/GÜN solacak,

Gelen gidiyor,
Daldı gözlerim suya.
Acılarım çoğalıyor.
Sende kalmazsın batıp
Uçarsın boşluğa.
Gelen gidiyor atlı,yaya.

Dünyam var bana özel,
Sevdiğim cana güzel.
Alem onu sevse de,
Sadece bana güzel.

Yıldızların hızları,

Yetmiş yıla yetmiş şiir
Hem çok,hem az bilen bilir.
Hangisine şiir denir,
Dur bakalım sor şaire.

Yetmiş yıla yetmiş şiir,

Senin işine geleni söylesem benim işime gelmez
Benim işime geleni söylesen senin işine gelmez
Ben kendi işime geleni sayıklarım
Sen kendi işine geleni sayıklarsın
O kendi işine geleni ayıklar
işte ondan batıyor durgun suda kayıklar.

Bir insanın namazı orucu
ibadeti sizi aldatmasın,
o kişinin alışverişine
yol arkadaşlığına,para ile ilgili
mal ile ilgili davranışlarına iyi bakın
Bu söz yalnız din ekseninde değil

Lapa lapa kar yağar
beyaz umutlar üşür
ey karları yağdıran
gönlüme seni düşür

Ölümün resmini taşıyan duvar,
Adam olacaksan yeter de artar.

26.6.09

Seyyare samanyolu
Çekirdek topraktaki
Ağaçlar ormandaki
İçindedir O aşkın

Aşıklar zikrediyor

Her akşam,
Bakıyorum.
Kalmıyor avucumda,
Gün aydınlığından
Bir Anlık zaman.