Rabbim senin olmadığın yerlerden korkarım
Senin olmadığın yer; aydın karanlık,keyifli huzursuzluklardır,
Rabbim senin olmadığın kalplerden korkarım
Rengarenk Küf,ışıl ışıl körlük
Savaştığım filler, bu defa nefsim,
Rabbim, ebabil kuşlarını eksik etme!
Ne boş dolanıyor bu, diye düşünüyorlar elbet...
Oysa bilmiyorlar, sandıklarından daha boş.
Ne bi Yunus olabilir, ne de devrin akıncısı,
Ne büsbütün kopabiliyor, ne de devrine çivisini çakıyor.
Kuyruğunu kovalayan kedi misali,
Ne yakalayabiliyor ,ne de bırakıp yoluna gidiyor.
Bedenim bu dünyaya açken,
ruhum sana aç!
Rabbim, göğüs kafesim kanat gibi:
Dualarımda, kalbime doğru kapanıp sıkıştırıyor
Ve varlığını hissettiğimde, kanatlar tersine dönüp
Göğüsümü havalandırıyor.
Suçumu kabul ediyorum
Özür dilerim rabbim!
Verdiğin tufan benim içimde ,
Deprem ,Selde,
O ölen çocuklar benim beynimde.
Kalbinin çürüklerini oyuk oyuk oymuşsun.
Taze bir çocuk değilsin .
Yaralı ve ümidi yitirmemiş bir kapı bekçisisin.
Tüm sır içimizde saklıdır
Ancak uğraşla bulunmaktadır
Uğraş ise; hayatı adamakladır
Dünyaya adanıp, hakkı bulan gördün mü?
Dağlardan ittim kendimi
Hiç acımadan,
Kendine acımayana
kayalıklarda acımıyor .
Kanatlarım vardı bahsetmedim
Doğuştan hep vardır
İnsanlık için, koca bir ateş yaktı önder
Oyle bir ateşki dışardan bakan ürker,
İçine giren saadete erer.
Sen korkarsın, dersin, dünyam bana yeter
O hakka bakar, haktan olana gider.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!