Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
işte böyledir aşk.önce mutluluk sonra ızdırap verir.ve ardında sadece yanık türküler ve şiirler yaktırırlar.. belkide aşkın güzel tarafıda budur.kim bilir.çünkü aşk sahiplenmek değil.sadece yanmaktır belkide.. yüreğinize sağlık üstadım. tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta