Fırtınadan önceki sessizlik çökmüştü o gece.
Eriyen kardan dökülen damlalar AŞK’a çarptıkça,
Yükselmeye başlamıştı tanımlayamadığım ses.
Zulmetmeye başlamıştı içten-içe kalbten-beyne
Asiydi çünkü damlalar AŞK’a
(Unutma ki ilk aşklar KİN ve NEFRET ten doğar)
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta