Fettan kadın Şiiri - Ömer Tural

FETTAN KADIN

Ömer TURAL

Fettan kadın, aygın baygın bakarsın,
Etrafını yıkarsın.
Sen nice gönüllere girdin,
Her yüreği yakarsın.

Gülüşün günahların sebebi,
Gülüşün farklı.
Saçlarınla bağlarsın
Gönül mahkûmlarını.

Gözlerinle eritirsin,
Sen Tural’ı her hâlinle bitirirsin.

Seni sordum, soruşturdum,
“Sakın gönül verme!” dediler.
“Canlar yakan, evler yakan,
Tutulmaz bir fettan kadın!” dediler.

Duruşunda bir kibir saklı,
Sesinde bir sır yaklı.
Hangi hanın önünden geçtin ki,
Arkanda ahlar bıraktı?

Seni görünce dillenir türküler,
Kıskanır seni güller.
Bir gülüşüne dünyalar sığmaz,
Bir bakışına şehirler ölür.

Bilir misin?
Her gece bir gönül düşürürsün,
Her sabah bir gönül gömersin.
Ve yine de hiçbirine dönüp
“Sen” demezsin.

Ve son sözüm şu:
Bir gün gelir ki,
Aynı ateş seni de yakar.
O vakit anlarsın —
Gönül yıkmak, gönül yapmak kadar
Büyük bir iştir bu diyarda.

Ömer TURAL