30.06.2000 / İstanbul-Ankara-Bursa-Kahramanmaraş
Ne bir mana, ne bir his,
Yolum kayıp, önüm sis.
Zihin ve gönül bomboş,
Kalem kırık, kağıt pis.
Durakladım bu ara.
Şart mı acıyla yara?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta