30.06.2000 / İstanbul-Ankara-Bursa-Kahramanmaraş
Ne bir mana, ne bir his,
Yolum kayıp, önüm sis.
Zihin ve gönül bomboş,
Kalem kırık, kağıt pis.
Durakladım bu ara.
Şart mı acıyla yara?
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta