Yalnızca sen ve ben vardık…
Belki ikimiz bile zor sığışmıştık,
Şu babayiğit dünyaya…
Sonsuzluğun ilikleri boşalmıştı,
Gücü yetmeyip eğilmişti boynu,
İçimdeki kâinata…
Bir kalp böylesine mi yumruklar bedenin kapısını içerden,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta