İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Biraz çerniçevski biraz puşkin, fesleğeni bağrına sokmayan uzun kış gecelerine dökülen saramış sayfalar, bilmem kaç darbeden arta kalmış babalar, uzun baskın yemiş gecelerden arta kalan çocukluğuma yolculuk..şimdiyse yarımağız şairlerin sanal shovlarına tanıklık ederken şiir'i yerden kaldıran şairlere selam olsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta