Bir pencere açılırdı dışarıya. Dışarısı bir sokak, bir park,
dışarısı gökyüzü, dışarısı denizdi bazen. dışarısı aydınlık bir sabah,
dışarısı sessiz bir ikindi, dışarısı eflatun ve yorgun akşam üstüydü.
Bir pencere açılırdı dışarıya. sokak satıcılarının sesleri karışırdı çocuk seslerine ve çocukların kahkahaları dolardı içeriye. Çocuklar ayakları patlak bir topun peşinde, hayalleri yeşil sahalarda geleceğin futbol yıldızları, çocuklar avuçlarında gökkuşağı bilyeleri. Çocuklar, okula gidişlerinde isteksiz, ağır adımlar, okul çıkışında bir güvercin curnatası.
Bir pencere açılırdı dışarıya Ve içeriden müzik sesleri taşardı sokağa. Sesi sonuna kadar açılmış radyolardan alaturka şarkılar, nihavent, rast ve hüzzam,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta