Fesleğen Ağıtları Şiiri - Ömer Altun 2

Hadi toparla saçlarını elem ırmaklarından
Az evvel temaşa etti üçler yediler kırklar…

Devirdaim ettikçe güz ile bahar
Tebessümlerinden açıldı alaimisema
Kanlı n’isyanlar sağduyusunda sızıyor çehremde sızın
Gözlerin semahına ilikleyince umutlarımı
Tuz ve kül merhametine bırakıldı sevdam…

Sayha sağanağı bitimi
Saf tuttu sükût yakarışlarım…

Suizan sözcüklerinin zaafında
Sömürüldü soluklarımın kaktüs dikenleri
Ateşkes sonrası seyreldikçe kirpiklerim
Visal sorgusu azabında büyüttüm safkan hislerimi
Sehven açılmış neşteri aşk yaramdan müsebbip
Soyuldu salkım salkım tebessümlerim…

Sevda çıkmazında böldükçe ismimi ismin parçalarına
Yankılandı gönlüm avazları arz ve arş ar’afında…

Hasretin sus payından hüznün serpiştirildikçe buhranıma
Sıvandı gönlüm hüzün duvarları
Tasviri ve dahi izahım yok
Vaveyladan eyvahlar ruhumda
Hasretindir f’ecrimin belini kıran
Becayiş ettikçe matemin ile sürurumı
Yeltenmedi de hiç bir güvercin hüzün asumanıma…

Fesleğen ağıtları ile harlandı yangınım
Gözyaşlarıma soyulunca kirpiklerin
Kambur düştü lisanıma…

Figan bakışlarımda bahar hüsran
Sansürü unutulmuş sevmelerin çakıldı ruhuma
İflah olmaz suların fısıltısında
Şifa diye teşhis edilmişti dudakların
Dermansız duyumların kahrında ferman mühürlendi firak
Ey gönlüm zatürresi...!
İsmin ebediyetten neşteri aşktır her yanıma….