Kara bulutlar belirmiş bir bir kaplıyor arşı
İnsanlık uyuyor hala gaflet sarmış dört bir yanı
Yarını düşünen yok hesaplar bugüne kurulmuş
Mazi rafa kaldırılmış duygulara gem vurulmuş
Yaratan çoktan unutulmuş yaratılanlar biçare
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Ölen ölmüş kalan kalmış umrunda değil kimsenin
Akıllardan silinmişmiş birgün kesilecek sesim
Hakikat..
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta