Saklanıyorum geceye
Efkarımın çerağında yanmış yine bütün düşüncelerim
Gözüme sızan karanlıktan hibe telaşımla, döküyorum yüzümün ferini avuçlarıma
Anlatamadıklarım var anlayamadıklarımda,
hepsi ömrümde asılı birer dil sürçmesi
Umutlarıma şerh düşülmüş esaretlerim var benim
Sırtımda ağır bir sükunetle,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta