Kökünden devriliyor, ecdâdımın bucağı,
Yanar mâtemle şimdi, evimizin ocâğı.
Ne nâmus kaldı elde, ne ahlâk ne de hayâ,
Köle olmuş cemiyet, özgür teb’âdır guyâ.
Firâkın perdesinde durur aşkın hevesi,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta