Kökünden devriliyor, ecdâdımın bucağı,
Yanar mâtemle şimdi, evimizin ocâğı.
Ne nâmus kaldı elde, ne ahlâk ne de hayâ,
Köle olmuş cemiyet, özgür teb’âdır guyâ.
Firâkın perdesinde durur aşkın hevesi,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta