Kula baş eğmez
Ağlama sevdiğim yanmaya değmez
Ben kader küskünü sense Mecnunsun
Bir gönül sevmişse kula baş eğmez
Bir gönül yeşermez kulun ah, ından
Göz sevince güzel el bulur gider
Bülbül eksik olmaz gülün bağından
Göç eyleyen kervan yol bulur gider
Ser vermeden sevda gözesi akmaz
Çileyle bir dostum hüzünle sırdaş
Mevla’ya açılan eller bizimdir
Şükürle yoldaşım sabırla kardeş
Cefaya açılan yollar bizimdir
Bülbül gülü över baykuş taşrayı
İçerim dert dolu benim,
Derdime dert katma Mevlâ’m.
Azapla yandı bu tenim
Beni yâda atma Mevlâ’m.
Âşığım ben cânda câna,
Bir gönül sevdayla göçmezse ley lam
Mevlasız bir kalbin doğmaz güneşi
Beni sevdiğime kavuştur Mevla, m
Sevdasız bir kulun bulunmaz eşi
Bu ruhum hüzünlü zikr etmir dilim
Bir gonca gül iken aşkınla soldum
Yar yar diyen kalbim dağlandı leylam
Ben seni ararken Mevla, yı buldum
Yar yar diyen kalbim dağlandı leylam
Hu çektikçe hayat babını açtım
Etme oğul hakka sen rıza göster
Kulu sefa değil cefa pişirir
Mümin kul ruhunu helalle besler
Kulu sefa değil cefa pişirir
Sen sen olda sakın kalbin şişirme
Her cana uzatma nazik elini
Aç can perçemini kol yaralansın
Çekme mah cemale zülfün telini
Aç can perçemini kul yaralansın
Abit ol dünyada sitr et aşkını
Gel gönül sen gülü tanı bülbül gül harında durur
Sen sevdanın eşiğine kurban olduğun yetmez mi?
Âşık olan yarı anar sevdalıyı demle vurur
Sen sevdanın eşiğine hayran olduğun yetmez mi?
Bülbül sevdalıdır bir gonca güle,
Bir can çift kanatla göçüyor kardeş.
Bir ömür doksan yıl yaşasa bile,
Azrail elinden geçiyor kardeş.
Tüm kalpler perişan nefsin elinde,
-
Emrah Akkan
Tüm Yorumlaraz önce harika bir şiir okudum şimdi ise o şiirin sahibini yürekten kutluyorum.