Feride..,
Bir gün gelin olmuş..
Görmeden,duymadan,bilmeden,
Duvaksız,derneksiz,
Bezden bebekleri elinde,
Gençlik hayalleri o çocuk yüreğinde..!
Vermişler elin adamına..
Rızasız...
Üstelik birde, resmi nikahsız,
Gittiği o el evinde,
Önce açlığı,
Sonra dayağı tatmış,.
Ve o..
Hep acıyla gecen zalim yıllar,
Birbirini kovalamış...
Yinede,yılmamış,
Sabr edip dayanmış,
Esrarkeş sadist kocasına.
O ise...
Içkiyi içip,
...maddeyi her çektiğinde,
Dövüp,dövüp sokaklara atmış..!
Zavalli Feride.....
Gururunu hiçe sayıp,
Her seferinde..
Kedi gibi kıvrılıp...sabahlamş,
Kendi kapısının eşiğinde.
Kaçkez,aldığı darbelerle,
Komalarda yatmış,
...Hastahane köşelerinde.
Ne gelen,
Nede halini soran olmuş..!
Yinede.. herşeyi içine atıp,
Hayata yeniden tutunmuş
Içinden..
Kocamdır..döverde,söverde demiş.
Demiş ama... sonunda,pes etmiş
Bitmiş,tükenmiş,
Iki oğlu olmasa,
Belki intihar edecekmiş,
Yapamamış Feride...
Çocuklarını düşünmüş
Onları yanlız bırakamamış.
O,hep ağlamak isterdi
Gözleri dolu dolu,hep nemliydi
Ama,ağlayamazdı Feride...
Kimse mutsuz olmasın,üzülmesin diye
Kayıt Tarihi : 15.12.2014 14:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Kahır dolu bir yaşam öyküsü. İçim sızladı..
Kutluyorum kaleminizin derinliğini. Saygılar..
Kutlarım sevgili Özdemir.
Sevgiler...
Sonunu merakla bekliyorum, pek iç açıcı görünmese de umuyorum ki hayat son deminde güzelliklerinden mahrum bırakmamıştır Feride'yi.
Kutluyorum Mücahit Bey...++
TÜM YORUMLAR (19)