Aslı karadenizliymiş
Ferideymiş takma adı.
Çay bahçesinden gelmiş
Geldiğinde al almış yanakları
Çocukluğunu hiç yaşamamış
Feride..
Oda tozpembe hayellerle,
Babasından nefrette etse,
Koşarak gelmiş gurbete.
Çaresiz, muhtaçmış,
Tutunacak bir ele,
Başını sokacak bir eve..!
Anasını hiç görmemiş,
Memlekette..
Bir dağ köyündeymiş,
Deliymiş annesi, delirtmişler..!
O henüz daha iki yaşındayken,
Birgün babası...
Haber bile vermeden,
Alman dostuyla köye gelmiş
Kahrolmuş annesi..,
Almanya'ya gideceği günü
İple çekerken,
Yıkılımış hayalleri,kararmış dünyası
Yedirememiş gururuna,
Köy meydanında
Parçalamış kendini,vurmuş başını taşlara,
Işte o gün oracıkta....
Aklını yitirmiş...delirtmişler kadıncağızı..!
Yillardır...
Aklı arada bir,gider gelirmiş,
Her seferinde,Feride`m der,
Başka birşey demezmiş..!
Hep onu anlatırdı Feride
Ağlamazdı..
Ama gözleri hep nemliydi
Arada bir dalıp giderdi
O,yaşamadığı günlere.
Belki,isyan ederdi kadere
Ama belli etmezdi hiç,
Kimse üzülmesin diye.
O,çok iyiydi,temiz kalpliydi.
Hayat yorgunu Feride.
Bazen..
O kötü günler gelirdi aklına.
Üvey analı baba evinde,
Hasretmiş,
Bir yudum sevgiye,
Hasretmiş,
Hiç tatmadiğı baba şevkatine.
Dolu dolu"anam" demiş
Yinede yaranamamış
Üvey annesine..
Çaresiz boyun eğmiş,
Kara yazgılı kör talihine.
Gözleri dolu dolu olurdu,
Ama hiç ağlamazdı
Hayat yorgunu Feride..!
Mahmut M.Özdemir
Mahmut Mücahit ÖzdemirKayıt Tarihi : 15.12.2014 14:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
hüznün de bir anlamı olmalı acıya bulaşık olursa iç yakıyor böyle..
Kaleminize sağlık.. Kutlarım. Saygılarımla..
Devamını merakla bekliyorum sevgili Özdemir.
Kutuyor ve sevgilerimi sunuyorum
O Feride'nin ruhunda esen fırtınaları hissetmemek mümkün mü? Nasıl o yüz gülsün? Nasıl büyüdüğünde bir erkeğe güvenip kocam diyebilsin? Hayat ta başından yormuş Feride'yi...
Hikayenin geri kalanını büyük merakla bekliyoruz Mücahit Bey.
TÜM YORUMLAR (21)