Sevmek için nedene ihtiyacı yoktur insanın,
Sadece seversin, nedenini sorgulamazsın.
Bazen yolunu sever insan,
O yolda yürüdüğünü bilmek yetiyor bazen.
Bazen gülüşünü seversin,
Bir çocuğun masumiyeti gibi berrak,
Sonra büyüyorsun işte,
ellerinden kayıp giden o ilk balon gibi,
hayatın da uçarak gittiğini anlıyorsun.
Bir köşede unutulmuş oyuncakların,
bir masal kitabının arasına saklanmış kurumuş yaprak gibi,
gözlerinden kaybolan her an,
Bazen bir ilişki kavga ederek bitmez.
Bağırışlar, kırılan kapılar olmaz.
Sadece bir gün bakışlar uzaklaşır,
ses değişir,
ve insan yanında olan kişiyi kaybettiğini anlar.
Uçan kuşlar konsun senin göğüne…
Kanat çırpışlarıyla huzur getirsinler.
Mavi bir düş olsun her bakışında,
Gönlünde yeşeren umutlar filizlensin.
Uçan kuşlar konsun senin göğüne…
Kanat çırpışlarıyla huzur getirsinler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!