Adem, bir şeyden her şeyi öğrenir
Ölüm kalbin derinliklerindeyse közlenir
Kimse bilmez o kalpte gizlenir
Ölüm ölmez insanla sözlenir
Can canansız oturmuş tek başına
Ölümle yaşam aynı kefede
Yaşarken bilinmez değerler pek
Lale bile bak duruyor kefende
Elif gibiydin boynun bükülene dek
Olmuyor deme sevmesin varsın
Çöldeki toprak gibi suya hasret
Sensiz gurbetçiyim bu vatana hasret
Dilin kemankeş ben attığın oka hasret
Ölüm güzel de ben sensizliğe hasret
Yazanı bir meçhul de yazdıran nerede
Ağdalı kelimeler bilmem ben
Tek bildiğim kelime zaten sen
Her kelimenin yerini tutuyor zaten
Dağarcığımdan çıkmazbu kelime ben yaşarken
Ahımda vahımda ömrümde olan
Kara toprak tüm benliğini sardı
Anamın bacımın kardeşimin yüreği yandı
Bazı kendini bilmezler beni ölü sandı
Ölmedim ben ölmedim unutma ölmedim
Bana bir Fatiha'yı çok görme
Ne dursun be dalgalan
Ben ölmedim kim söylüyorsa yalan
Benden sana kırmızıdır kalan
Ay ve yıldızın tüm dünyaya oldu ayan
Senin için canını verdi şehit
Mühür gözlüm mühür senindir
Senindir gönlüm zaman senindir
Tarih sensin cihan senindir
Senindir toprak ölü senindir
Alnından vurulan Mehmed senindir
Dokunamadığım ellere şahidim ben
Sana dokunamayanı kimseye dokundurtmam
Ağlarsın belki mısralarımı duyan sen
Mısralarımı o yüzden sana okutmam
Kıyamadım bir çırpıda atmaya hayallerimi
Elemli sensiz gözlerim nerdesin
Sevdiğim sen bende ebedisin
Masmavi gökyüzü bulut dolu gönlüm
Alın teriyle kazandığımız şu ömrüm
Gel desem yıldızlar sayar mı sözümü
Ah Quar bir görsen gülüşünü
Dünyayı aydınlatır öyle bir şey
Yarının gerçeği bugünün düşünü
Herhalde sevgi böyle bir şey
Yanımda olsun dersin konuşamazsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!