Gecenin sonsuz karanlığında hep seni aradım.
Işık ziyası gibi aydınlattın karanlığımı birden.
Baktım yılların yorgunu çileli gül endamına
Sanki Güneş gibi doğdun karanlığımın içine
Bu ancak bir can dostun ışığının huzmesidir.
Çünkü ilaç gibi gelmişti bahtı kara gönlüme
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta