Gecenin sonsuz karanlığında hep seni aradım.
Işık ziyası gibi aydınlattın karanlığımı birden.
Baktım yılların yorgunu çileli gül endamına
Sanki Güneş gibi doğdun karanlığımın içine
Bu ancak bir can dostun ışığının huzmesidir.
Çünkü ilaç gibi gelmişti bahtı kara gönlüme
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta