FERDA (Dağ Çiçeğim)
Bulutlanmış şu kalbin, yağmur olup hep akar,
Teninin sıcaklığı, kor ateş gibi yakar,
Aldığın her bir nefes, uzaktan hasret kokar,
Bilmeyecek bir azim, umut olmuş her perda,
Pembeleşir şafaklar, dilrübamsın sen Ferda!
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta