Vurulmuş gönlüm göğsünde ki armaya,
Bu öyle bir sevda ki beşikten mezara.
Sanma bırakırım seni ışıksız yollarda,
Gönlümde ki ateşin yeter güneşi de yakmaya.
Kim senin ışığına leke sürecek olsa,
Kaybolur gider kendi karanlığında.
Vakit de gelse ömür de bitse,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta