Şöyle en sarısından bir vosvosum olsa,
Kar,tipi,fırtınada bile yolda koymasa,
Mini minnacık evimin kocaman bahçesi olsa,
Boyumca papatyalar derde kedere kafa tutsa,
Güneşin mızıkçılığı tutsa,
Herşeye inat birgün de bizim için doğsa,
Çevremde ne kadar somurtkan insan varsa,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



