Femina Şiiri - Yorumlar

İhtiyaç anında kimse yanında olmuyorsa, kendi başının çaresine bakıyorsun ve başının çaresine bakmayı öğrendiğin zaman artık kimseye ihtiyaç duymuyorsun.
Bir babam olsaydı eğer, yalnızlığı şakağından, çaresizliği tam alnının ortasından öperdim!


Sana her kırıldığımda, biraz da kısaltıyorum saçlarımı, sanırım yakında kel kalacağım.
Kimi ağlatır, kimi söyletirsin, kimi hayata bağlar, kimi hayattan söker alırsın.
Sen ne devasız bir yarasın ki, tam kapandı derken, sızlarsın, kanarsın.