Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Kendini inkâr edemeyenin Tanrı'ya isyanı boşunadır. Nitekim aynaya bakınca insan kendi gerçekliğiyle yüzleştiğinde aslında kendinden başkasına isyan edemeyeceğini kavrayabilir. Olmayan bir inanca isyan da anlamsızdır; içtenlikle isyan etmişsek Tanrı inancımız da hâlâ var demektir. Galiba bu sözü, 'Tanrı'dan umudu kesip de O'na isyan ettiğinizde durup bir aynaya bakın' şeklinde düzeltmek gerekiyor. Durup da aynaya bakınca kendini bilmiş her insan anlar ki umut zaten Tanrı tarafından ona peşinen bahşedilmiştir; umut insanın kendisidir... İsyanı ancak kendinedir. Tanrı'ya isyan mümkün değildir. Saygılar sevgiler ve ayrıca bu düşündürücü deyiş için teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta