Namsız bir kalyonun,sislerle hislerin aşkı ıslattığı ben sonsuzluğumdayım.
-Hiç biraz suskun. Hislerin diline dolanmışım.Sislerin kapatmaz yaramı.
-Hiçlik ile kimlik arasında aklın fareleri geziyor. Beni senden kemiriyorlar.
-Kırılmış dümeniyim geçmişimim.Sular sulara suskun benim yüzümden.
Gözlerinden akan her damla bulutları da ağlattı.
-Ağlama da ağladı.Beni sorma.Bu durumda her damla aslında benim.
Urganlar yırtılmış hüzün denizinin yorganıyım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta