Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiirlerinizi okurken felsefeye özel bir şiiride olmalı Sayın Nurol Banabak'ın diye düşünmüştüm yanılmadığıma sevindim.Felsefe hayatımızın her anında olmalı...
Sormayı öğrenmeli insan,hayata özellikle de kendine sürekli soruları olmalı,sorulacak soru bulmalı...
Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta