Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ya Rab nusretin ile yardım eyle mü’mine
Huzur ve barış ver sen insanlık âlemine
Ol Muhammed Mustafa Habibin hürmetine
Güller kokusun saçsın hiç solmasın çiçekler.
BEN BÜTÜN ÜZÜNTÜMLE BU DUAYA AMİN DEMEKİSTİYORUM SADECE
ELLERİM YÜCE MEVLAYA AÇILMIŞ YÜRRĞİN ZATEN ORADA BİR ANNE OLARAK 'AMİN' diyorum
AMİN!
duyarlı bir kalem
duyarlı bir hizmet
Rabbim sizden de razı olsun şair
unutturmadığınız için
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta