Demir attım yalnızlığın çarkına,
Yaş aldıkça ağlayan ağlayana.
Kandım hayat-ı dünyeviye, eyvah!
Hiçlik diyarında bir gam hatrına.
Ömür bir rüya gibi geçti gitti,
Gençlik bir rüzgâr gibi uçtu gitti.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta