acıların nefretlerin öfke kusan lavlarını içtim de
ateş tufanlarının kızıl kanatlarında yandım öksüz kuşlar gibi
feleğin ağulu ellerinden paslı cımbızlarla tek tek etlerimi yoluşlarının
acılarımın korkularımın izlerini kimseye belli etmeden
umutlarımı gözyaşı nehirlerinde yıkayıp
ecelin kömürden kara gözlerinde
kuruttum da
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta